Fíos que se unen
por casualidade
mais que misteriosamente
enfían como se viñeran da mesma roca
Caos cósmico? Hai veces que o dubido...
venres, 28 de marzo de 2014
martes, 3 de setembro de 2013
domingo, 30 de xuño de 2013
luns, 24 de xuño de 2013
domingo, 16 de xuño de 2013
Adicción
Recreamos e repetimos
esquemas do pasado
que a sociedade
con dictatorial calma
obriga para que a cultura
perdure
Cultura imperialista
alienadora, que elimina o
individuo
Dísenos que as accións
ou son Boas
ou son Malas
Eu
non o creo
Non hai boas ou malas accións
Só Consecuencias que non
queremos ou sabemos asumir
Calquera acción nesta existencia
leva a dualidade implícita
do Ben e do Mal
A nosa cegueira é a que
atribúe o valor ético e moral
Sen fronteiras mentais
non hai frustracións ante
a consecuencia non desexada
Pero, e o arrepentimento?
Que é o auténtico arrepentimento?
O que deixas de facer polo
temor do fracaso...
Que é o fracaso?
A arma desta sociedade
contra a liberdade individual
esquemas do pasado
que a sociedade
con dictatorial calma
obriga para que a cultura
perdure
Cultura imperialista
alienadora, que elimina o
individuo
Dísenos que as accións
ou son Boas
ou son Malas
Eu
non o creo
Non hai boas ou malas accións
Só Consecuencias que non
queremos ou sabemos asumir
Calquera acción nesta existencia
leva a dualidade implícita
do Ben e do Mal
A nosa cegueira é a que
atribúe o valor ético e moral
Sen fronteiras mentais
non hai frustracións ante
a consecuencia non desexada
Pero, e o arrepentimento?
Que é o auténtico arrepentimento?
O que deixas de facer polo
temor do fracaso...
Que é o fracaso?
A arma desta sociedade
contra a liberdade individual
xoves, 21 de febreiro de 2013
É o que ten...
Catro anos, lembrándome en cada nota
en cada aula
en cada cunca de viño
en cada cepa da ribeira
en cada xantar cos compañeiros
en cada antroido
de ti...
e xusto hoxe, catro anos despois...
e téñenmo que lembrar as lembranzas de outros
que tamén te quixeron e te queren...
non mo tomes a mal... é o que ten...
en cada aula
en cada cunca de viño
en cada cepa da ribeira
en cada xantar cos compañeiros
en cada antroido
de ti...
e xusto hoxe, catro anos despois...
e téñenmo que lembrar as lembranzas de outros
que tamén te quixeron e te queren...
non mo tomes a mal... é o que ten...
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)