Onte crin que non estabas
que o corvo te guiou ate o infinito
onde descansan os que caen na batalla
valerosos
Onte crin que non estabas
que o teu ollar me era afastado
e o teu sorrir un son perdido
na distancia
Onte crin que non estabas
que a miña vida sen sentido
amortaxando o teu recordo
no abismo
miércoles 17 de octubre de 2007
Suscribirse a:
Entradas (Atom)