e morre a inocencia
...nas profundidades do abismo
onde a pedra suspira sen luz
unha eternidade sen vida...
...a escura faciana de atormentado
pasado de mortes lentas
e ollares de sangue...
...coas cimitarras prestas
para o combate sen retorno
vinganza en frío prato...
...a negra sombra que precede
a beleza do caos controlado
dunha danza macabra...
e morre a inocencia
jueves 30 de octubre de 2008
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
