na procura do inevitable

vexo como se detén o tempo
como os seres, as cousas, os movementos máis imperceptibles
vanse parando, paseniño, ate conxelarse por completo
e é entón cando, privado de toda externa sensación,
torno o pensamento cara min, consciente da miña insignificancia,
do non senso de case todo, e valoro certos pequenos,
case esquecidos e probablemente distorsionados, momentos da miña vida
inmersos en cancións, que os engrandecen e dan forma
mentres o mundo volta a xirar, e voltan a later os brancos pulsos nocturnos
nos que me guío na tépeda escuridade,
na procura do inevitable

ante un preguiceiro verán

abrumado por séculos de sabedoría
arrinconada en vellos estantes de madeira gastada
escoitando sons de melancolía das lonxanas fragas do norte
alén dos mares onde morre o sol
ante un preguiceiro verán de morna saudade

escoitando "Lazy Summer" de Barzin na Biblioteca do Mosteiro de Celanova

Haiku 3

canso, sen folgos
baléirome de todo
buscando o sono

Haiku 2

sombras na noite
contemplando o baleiro
que me arrodea

Baleiro

Quero baleirarme

do baleiro que sinto

morna melancolía de frías paraxes

de tenues luces e intensas sombras

de outono

Utópicas lembranzas

de promesas que cecais

o tempo non vexa cumpridas

no caos que reina esta existencia

que asemellas, ás veces, xa escrita

Retírome, canso, ao sono...

Corvos do esquecemento

Levo unha boa tempada

Inquedo, coas entrañas atenazadas

Por unha forza descoñecida

Mais familiar dende que teño uso de razón

Unha forza que me obriga a xogar con verbas, con sons, coa Nada

Pode que sexa o efémero, a eterna choiva ou a saudade

Pode que sexa o temor de perder todo o que me fai Ser

De perder realidades e convertelas nun océano de lembranzas

Nas que afogarme, só, sen destino ao que camiñar

Acompañado polos corvos que dende sempre me atormentan co esquecemento

Na Distancia...

Fíos que se unen
por casualidade
mais que misteriosamente
enfían como se viñeran da mesma roca

Caos cósmico? Hai veces que o dubido...