Nas rúas da infancia

Camiño na tarde que vai caendo
nas tebras do frío outono...
non sei se vai chover, se o abrigo
que tanto che gusta vaime ser suficiente...

Mentres agardo por ti, baixo a luz artificial
nas rúas da infancia,
véñenme lembranzas, breves momentos de saudade;
unha libraría, un café, o arrecendo dunha panadería
que xa non se chama igual...

Máis de vinte anos unidos nun intre,
nun xa foi, que diría meu avó...

Hoxe volvín ter un retazo da miña perdida inocencia
prendida dunha man...

Cuarto Minguante

Vomito verbas de veleno
fel que non sabía existise en min
ante unha lúa de sangue que mingua
no máis tépedo da noite

Toda a carraxe concentrada
nun breve momento de treboada
que me consume a ialma
con irracional precisión

Arrastro comigo o único branco e cristalino,
compaña calada...
e choro agora pola amargura que probablemente callou
nos seus ollos de comprensión
e bondade

na procura do inevitable

vexo como se detén o tempo
como os seres, as cousas, os movementos máis imperceptibles
vanse parando, paseniño, ate conxelarse por completo
e é entón cando, privado de toda externa sensación,
torno o pensamento cara min, consciente da miña insignificancia,
do non senso de case todo, e valoro certos pequenos,
case esquecidos e probablemente distorsionados, momentos da miña vida
inmersos en cancións, que os engrandecen e dan forma
mentres o mundo volta a xirar, e voltan a later os brancos pulsos nocturnos
nos que me guío na tépeda escuridade,
na procura do inevitable

ante un preguiceiro verán

abrumado por séculos de sabedoría
arrinconada en vellos estantes de madeira gastada
escoitando sons de melancolía das lonxanas fragas do norte
alén dos mares onde morre o sol
ante un preguiceiro verán de morna saudade

escoitando "Lazy Summer" de Barzin na Biblioteca do Mosteiro de Celanova

Haiku 3

canso, sen folgos
baléirome de todo
buscando o sono

Haiku 2

sombras na noite
contemplando o baleiro
que me arrodea

Baleiro

Quero baleirarme

do baleiro que sinto

morna melancolía de frías paraxes

de tenues luces e intensas sombras

de outono

Utópicas lembranzas

de promesas que cecais

o tempo non vexa cumpridas

no caos que reina esta existencia

que asemellas, ás veces, xa escrita

Retírome, canso, ao sono...